Obrazowanie medyczne to wykorzystanie różnych technik obrazowania do diagnozowania i badania chorób, a także do badań biomedycznych. Diagnostyka obrazowa i radiologia, specjalność medyczna, która ją wykorzystuje, stały się integralnym elementem nowoczesnej medycyny, umożliwiając diagnozowanie i monitorowanie pacjentów bez konieczności stosowania operacji lub innych inwazyjnych procedur.
Oprócz tego obrazowanie medyczne staje się coraz ważniejsze w diagnostyce ultrastrukturalnej, nanotechnologii, diagnostyce funkcjonalnej i ilościowej oraz medycynie molekularnej.
Dzięki rozwojowi oprogramowania takiego jak PostDICOM, zaprojektowanego w celu jeszcze większej optymalizacji technologii wykorzystywanej do obrazowania w opiece zdrowotnej, znaczenie obrazowania medycznego rośnie jeszcze szybciej.
W połączeniu ze spadającymi kosztami mocy obliczeniowej i transmisji danych przewiduje się, że radiologia cyfrowa i diagnostyka obrazowa będą się dynamicznie rozwijać w nadchodzących latach.
Ultrasonografia (USG), zwana również sonografią, to rodzaj diagnostyki obrazowej wykorzystującej ultradźwięki, czyli fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości, do tworzenia obrazów wewnętrznych struktur ciała, takich jak narządy wewnętrzne, mięśnie, ścięgna i naczynia krwionośne.
Jej przenośność, przystępność cenowa, zdolność do obrazowania medycznego w czasie rzeczywistym oraz niskie ryzyko, ponieważ nie wykorzystuje promieniowania jonizującego, czynią ją jedną z najwygodniejszych technologii obrazowania medycznego.
Badanie USG jest uważane za najlepszą metodę dla kobiet w ciąży ze względu na minimalne ryzyko, ale ma również wiele innych zastosowań, takich jak diagnozowanie schorzeń związanych z narządami wewnętrznymi i kręgosłupem.
Niektóre powszechne procedury obejmują USG jamy brzusznej, USG piersi, echokardiografię (USG serca), USG okulistyczne (USG oka), sonometrię kości (USG kości), USG płodu i USG Dopplera do badania przepływu krwi.
Rentgen (Radiografia) to jeden z najstarszych i najczęściej stosowanych rodzajów obrazowania radiologicznego, wykorzystujący promienie rentgenowskie, a czasami inne rodzaje promieniowania elektromagnetycznego, takie jak promienie gamma.
Obrazowanie rentgenowskie pacjenta jest niedrogie i szybkie, najczęściej stosowane do diagnozowania problemów kostnych, ale może być również wykorzystywane do diagnozowania wielu innych schorzeń.
Narażenie na promieniowanie podczas badania rentgenowskiego stanowi czynnik ryzyka, dlatego stosuje się je tylko w przypadku braku bardziej odpowiedniej metody.
TK (Tomografia komputerowa) to kolejny rodzaj obrazowania radiologicznego z wykorzystaniem promieni rentgenowskich, który tworzy obrazy 3D. Pacjent kładzie się wewnątrz urządzenia w kształcie pierścienia i jest poddawany działaniu promieni rentgenowskich, które tworzą obrazy narządów wewnętrznych, tkanek, kości i naczyń krwionośnych pacjenta.
Tomografia komputerowa zapewnia bardziej szczegółowe obrazy w porównaniu do zwykłego prześwietlenia rentgenowskiego. To z kolei sprawia, że warto podjąć ryzyko związane z narażeniem na promieniowanie rentgenowskie w przypadkach, w których w przeciwnym razie konieczna byłaby operacja zwiadowcza w celu postawienia diagnozy.
MRI (Rezonans magnetyczny) to rodzaj obrazowania medycznego, który wytwarza obrazy wewnętrznych struktur ciała przy użyciu silnych magnesów i fal radiowych, ale bez udziału promieniowania jonizującego, co czyni go skutecznym w diagnozowaniu udarów, tętniaków, zmian w mózgu, guzów i urazów kręgosłupa.
Chociaż nie wiąże się ze szkodliwym promieniowaniem jonizującym, ze względu na silne magnesy używane podczas obrazowania pacjenta, nie jest zalecany u niektórych pacjentów, głównie tych z metalowymi implantami, takimi jak rozruszniki serca lub sztuczne stawy.
Niezależnie od zastosowanej metody obrazowania medycznego, uzyskane obrazy można przechowywać, pobierać i dystrybuować cyfrowo w ramach jednego zintegrowanego systemu – PACS (System Archiwizacji i Komunikacji Obrazów), który obejmuje oprogramowanie do integracji danych z różnych systemów obrazowania radiologicznego (takich jak TK, MRI i RTG), przechowywanie informacji obrazowych w celu archiwizacji, pobierania obrazów i powiązanych dokumentów oraz sieć komputerową łączącą komponenty systemu i stacje robocze w celu dostępu do danych. Archiwizacja, pobieranie i dystrybucja w ramach PACS są możliwe dzięki protokołowi transmisji – DICOM (Digital Imaging and Communications in Medicine).
Stopień, w jakim system PACS zdołał uprościć i przyspieszyć zarządzanie cyfrowym obrazowaniem pacjentów, usprawnić przepływ pracy i zwiększyć produktywność, sprawił, że stał się on funkcjonalnym kręgosłupem nowoczesnych oddziałów radiologii i centrów diagnostycznych.
Innym rodzajem systemu informatycznego powszechnie stosowanego w praktyce radiologicznej jest RIS (System Informacji Radiologicznej), uzupełniający PACS i HIS (Szpitalny System Informacyjny), zwykle używany przez radiologów do planowania wizyt pacjentów oraz śledzenia i interpretacji badań i rozliczeń, między innymi.
Kliniczne systemy informatyczne, takie jak PACS, RIS i ich protokoły, można rozumieć jako współczesną cyfrową alternatywę dla archiwizacji papierowej i opartej na kliszach w radiologii, czyniąc proces bardziej niezawodnym, a zarządzanie nim znacznie mniej czasochłonnym. Ostatnio ta technologia archiwizacji i przetwarzania obrazów medycznych stała się jeszcze bardziej wydajna i wygodna dzięki rozwojowi platform przetwarzania w chmurze, takich jak PostDICOM, eliminując potrzebę posiadania sprzętu lokalnego w szpitalach i innych instytucjach zajmujących się obrazowaniem radiologicznym.
PostDICOM rozwija technologię konwencjonalnych klinicznych systemów informatycznych, umożliwiając przechowywanie plików DICOM w chmurze przy zachowaniu funkcji standardowych systemów zintegrowanych opartych na sprzęcie.
Jest to nasza specjalność, a usługa PostDICOM obejmuje następujące funkcje:
Przechowywanie dowolnych obrazów medycznych (uzyskanych np. z ultrasonografii, MRI, TK i radiografii) w formacie DICOM oraz przechowywanie ich wraz z powiązanymi dokumentami klinicznymi w formatach PDF, JPG, BMP i AVI w środowisku chmurowym za pomocą interfejsu HTML5 w przeglądarkach.
Przeglądanie plików z komputerów stacjonarnych, smartfonów i tabletów za pomocą naszej zaawansowanej, bezstratnej przeglądarki DICOM typu zero-footprint (bez instalacji) opartej na HTML5.
Udostępnianie plików między lekarzami, grupami medycznymi i pacjentami.
Pamięć masowa – przestrzeń w chmurze, z opcjonalnymi opłatami subskrypcyjnymi za rozszerzenie przestrzeni dyskowej.
Bezpieczeństwo – bezpieczne przechowywanie i pobieranie danych pacjentów. Podejmowane są środki ostrożności na najwyższym poziomie w celu zapobiegania wszelkim lukom w systemie.
Zaawansowane narzędzia diagnostyczne, takie jak MPR, MIP, MINIP, AVGIP, renderowanie 3D oraz zaawansowane narzędzia przetwarzania obrazu i algorytmy strumieniowania danych.
Oprogramowanie PostDICOM rozszerza wykorzystanie klinicznych systemów informatycznych jako archiwów i zachęca do wymiany pomysłów między użytkownikami w celu ułatwienia konsultacji i interakcji z pacjentami.