Kiedy mówimy o EEG a tomografii komputerowej (TK), częstym pytaniem, z którym się spotykamy, jest to, czy EEG zalicza się do kategorii obrazowania. O ile techniki diagnostyczne takie jak tomografia komputerowa (TK), rezonans magnetyczny (MRI) i ultrasonografia (USG) należą do obrazowania, o tyle w przypadku EEG nie możemy tego stwierdzić z całą pewnością. Trwa debata, dlaczego EEG może nie być zaliczane do modalności obrazowania.
Odpowiedź zamieszczona przez Natalię Murataevą, doktora neurobiologii i psychologii, na portalu Researchgate wyjaśnia, dlaczego jej zdaniem EEG nie jest uznawane za metodę obrazowania.
„Uważam, że tomografia jest techniką obrazowania, a elektroencefalografia nie, ponieważ ta pierwsza dostarcza bezpośrednich informacji dotyczących struktury i jej lokalizacji, podczas gdy ta druga dostarcza jedynie informacji o czynnościowym wyniku działania danego obszaru. Ponadto, dany obszar również nie jest dobrze zdefiniowany, ponieważ u różnych osób informacje przebywają nieco różne odległości. Dlatego EEG nie dostarcza informacji o przestrzeni/kształcie/formie/rozmiarze” – dodała.
Tak więc kwestia, czy EEG podlega pod modalność obrazowania, czy też nie, jest wciąż dyskusyjna; wiemy natomiast na pewno, że tomografia komputerowa jest częścią modalności obrazowania. Dlatego, naszym skromnym zdaniem, najlepszym porównaniem dla obrazowania byłoby zestawienie tomografii komputerowej z rezonansem magnetycznym.
Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) ukazuje informacje strukturalne mózgu. Informacje te są wykorzystywane do określenia stanu poszczególnych obszarów mózgu. Na przykład do diagnozowania guza mózgu lub innych nieprawidłowych struktur.
Elektroencefalografia, czyli EEG, jest przeprowadzana poprzez umieszczenie małych elektrod na skórze głowy. Badanie EEG obserwuje aktywność elektryczną w mózgu. Badanie pokazuje, jak aktywny jest mózg podczas różnych czynności. Na przykład pozwala zdiagnozować anomalię, która wystąpiła w określonym dniu.
Podczas gdy MRI zidentyfikuje konkretne „obszary problemowe”, nie może pokazać żadnej aktywności mózgu tak jak EEG. Dlatego lekarze najprawdopodobniej najpierw zlecą inne metody obrazowania mózgu. Badanie MRI jest również dość kosztowne w porównaniu z innymi metodami obrazowania.
Obrazy takie jak wyniki tomografii komputerowej, rezonansu magnetycznego, ultrasonografii itp. mogą być teraz rejestrowane, przechowywane, przeglądane i udostępniane odbiorcom dzięki standardowi DICOM. Digital Imaging and Communications in Medicine, czyli DICOM, to standardowy format obrazów medycznych.
Pliki DICOM zawierają obrazy i inne informacje dotyczące diagnozy pacjenta. Obrazy te posiadają również adnotacje radiologa, co pozwala na lepsze zrozumienie raportu.
Przeglądarka pozwala manipulować danymi DICOM w celu wykonywania prostych standardowych pomiarów lub tworzenia złożonych reprezentacji 3D anatomii. Obrazy mogą być drukowane na papierze lub przechowywane przy użyciu systemu przechowywania w chmurze zwanego systemem archiwizacji i transmisji obrazów (PACS). Osoby, które nie mają dostępu do systemu, mogą używać płyt CD-ROM z oprogramowaniem do przeglądania, takim jak PostDICOM, aby wyświetlić pliki.
Zanim przystąpią Państwo do sprawdzania swojego obrazu TK, należy pamiętać o 3 odcieniach (szarym, czarnym i białym), ponieważ odgrywają one kluczową rolę w skanach. Oto co reprezentują te 3 odcienie:
Szary: Obszary z płynem, tkankami miękkimi i krwią będą widoczne w odcieniach szarości.
Czarny: Obszary z tłuszczem i powietrzem będą widoczne jako ciemnoszare lub czarne.
Biały: Obszary z kośćmi będą widoczne jako białe.
Jeśli tomografia zidentyfikuje na obrazach nieoczekiwany kolor, może to być oznaką nieprawidłowości. W celu lepszego zdefiniowania struktur ciała stosuje się różne rodzaje kontrastu. Na przykład skan mózgu po udarze wygląda mniej więcej tak -
Kość czaszki prawdopodobnie będzie miała jasny biały odcień. Tkanki wokół mózgu będą wyglądać na szare lub czarne, a czasami na jedne i drugie. Jeśli wystąpił udar, wokół czarnego i szarego obszaru widoczna będzie niewielka część bieli. To miejsce, w którym wystąpił udar. Dzieje się tak, ponieważ ten konkretny obszar został pozbawiony przepływu krwi, a płyn wyciekł z uszkodzonych komórek mózgu. Płyn ten jest koloru białego, co widać na skanie.
Jeśli mają Państwo wątpliwości co do prawej strony kliszy, należy obserwować słowa napisane na obrazie. Przeglądanie skanu na kliszach jest nieco trudniejsze niż robienie tego w oprogramowaniu PACS, takim jak PostDICOM. Dlatego lekarze, jak i pacjenci, uwielbiają PostDICOM.
Jeśli jednak chcą Państwo zrobić to ręcznie, oto jak można to wykonać. Najpierw należy przytrzymać kliszę pod światło. Ważną rzeczą do zapamiętania jest to, że prawa strona ciała pojawi się po lewej stronie kliszy. Analogicznie, lewa strona ciała pojawi się po prawej stronie kliszy.
Aby ułatwić czytanie, wielkie litery R (Prawa) i L (Lewa) na kliszach wskażą, która strona ciała jest przedstawiona. Na przykład przednia część ciała będzie na górze kliszy, a tylna część będzie na dole.
Najłatwiejszym sposobem na uporządkowanie klisz jest ułożenie ich zgodnie z numerami wydrukowanymi na filmach TK. Tomografia komputerowa dzieli ciało na przekroje poprzeczne. Te przekroje są bardzo cienkie, podobnie jak kromki chleba. Kiedy ułożą i zaczną Państwo obserwować klisze w odpowiedniej kolejności, zauważą Państwo normalny i naturalny przepływ. Jeśli zauważą Państwo nagłe przerwy w przepływie obrazów, może to sugerować nieprawidłowość.
Podczas gdy przeglądanie tak wielu klisz naraz może być męczące i zwiększa ryzyko pomyłki, dzięki diagnostycznej przeglądarce PostDICOM można łatwo przewijać obrazy. W rezultacie obrazy będą poruszać się w uporządkowany sposób, tak jakby oglądali Państwo powolny pokaz slajdów.
Teraz należy porównać obie strony ciała, aby zidentyfikować ewentualne nieprawidłowości. Jest to szczególnie trudne w przypadku narządów obustronnych, ponieważ wyglądają one dokładnie tak samo. Można użyć anatomii TK do porównania, ale najlepszym sposobem jest porównanie skanu z drugą stroną.
Porównanie nie zadziała jednak w przypadku wątroby, żołądka i śledziony, ponieważ nie są one obustronne. Z drugiej strony, można zastosować porównanie dla dwóch płatów mózgu, dwóch rąk, nóg, nerek, płuc, jajników, jąder itp.
Zazwyczaj należy skonsultować się z lekarzem natychmiast po otrzymaniu wyników tomografii komputerowej. Radiolog specjalizujący się w interpretacji typów obrazów medycznych dołącza szczegółowy raport z tego, co zaobserwował na skanach.
Dlatego sugerujemy, aby nie stawiać diagnozy samodzielnie i pokazać wyniki lekarzowi, aby lepiej je zrozumieć. Jeśli są Państwo ciekawi i chcą sprawdzić swój raport, można postępować zgodnie z omówionymi krokami. Należy jednak pamiętać, że nie można opanować czytania tomografii komputerowej w jeden dzień. Wymaga to praktyki i odpowiedniego oświetlenia.
Przeglądarki DICOM są wykorzystywane w wielu aspektach medycyny. Na przykład kardiolodzy, onkolodzy, traumatolodzy itp. czerpią ogromne korzyści z używania przeglądarek DICOM.
Przeglądarki DICOM stale się zmieniają i ulepszają, aby sprostać wymaganiom profesjonalistów i postępowi w technikach obrazowania medycznego, na przykład w tomografii komputerowej, rezonansie magnetycznym, PET-CT itp.
Specjaliści stale muszą odczytywać obrazy wytwarzane przez różne techniki obrazowania medycznego i dlatego potrzebują stabilnego oprogramowania do przeglądania i odczytu, które spełnia ich potrzeby i pozwala pracować z ogromnymi ilościami informacji w krótszym czasie.
Mając to na uwadze, PostDICOM stworzył zaawansowane oprogramowanie do przeglądania obrazów 3D. Nasza przeglądarka PACS pozwala ekspertom rekonstruować obrazy z podanych zestawów danych w celu dokonania dokładniejszej interpretacji, która jest łatwa do zrozumienia.
Nasza funkcja MPR, czyli rekonstrukcja wielopłaszczyznowa, jest zatem bardzo przydatna do porządkowania zestawów danych tomografii komputerowej. W MPR dane z kompletnego zestawu obrazowania są rekonstruowane w celu pokazania obrazów w różnych płaszczyznach (które nie zostały uzyskane bezpośrednio podczas procesu obrazowania).
Biorąc za przykład tomografię komputerową, zwykły zestaw danych TK składa się tylko z obrazów wykonanych w przekroju osiowym. Ale dzięki MPR lekarze mogą uzyskać przekroje czołowe, strzałkowe, a nawet skośne danej części ciała.
Niektóre urządzenia EEG konwertują swoje analizy do pliku PDF. Następnie mogą otoczyć ten dokument PDF tagami DICOM, aby przekonwertować go na plik DICOM. Na koniec mogą wysłać utworzony dokument DICOM do systemów PACS. PostDICOM Cloud PACS jest w stanie wyświetlać te wyniki analizy EEG DICOM, które są w formacie zapsułkowanego PDF.
Jeśli chodzi o TK a EEG, nie jest jasne, czy EEG w pełni podlega pod modalność obrazowania. Dowiedzieliśmy się jednak, jak PACS pomaga w przeglądaniu i odczytywaniu wyników tomografii komputerowej i dlaczego PostDICOM jest jednym z najlepszych programów do obsługi skanów TK.
|
Cloud PACS i przeglądarka DICOM onlinePrzesyłaj obrazy DICOM i dokumenty kliniczne na serwery PostDICOM. Przechowuj, przeglądaj, współpracuj i udostępniaj swoje pliki obrazowania medycznego. |